ترجمه آيات به ياد آر آن هنگامى را كه كفار مىانديشيدند تا تو را باز داشته و يا به قتل برسانند و يا بيرونت كنند ، و ايشان ( همواره ) مكر مىكنند و خداوند هم مكر مىكند و خدا بهترين مكر كنندگان است ( 30 ) . و وقتى آيات ما بر ايشان تلاوت مىشود گويند ( بس است ) شنيديم ، ( ما خودمان هم ) اگر بخواهيم مثل اين را مىگوييم ، اين نيست جز افسانه هاى باستانى ( 31 ) . و آن هنگام را كه گفتند : بارالها اگر اين است حق از نزد تو پس بر ما بباران سنگى را از آسمان و يا بياور براى ما عذابى دردناك ( 32 ) . و خداوند بنا ندارد ايشان را با اينكه تو در ميانشان هستى و ما دام كه استغفار مىكنند عذاب كند ( 33 ) . و چيست ايشان را ( چرا ) خدا عذابشان نكند در حالى كه از مسجد الحرام باز مىدارند با اينكه صاحب اختيار آن نيستند ، و صاحب اختيار آن نيست مگر پرهيزكاران و ليكن بيشترشان نمىدانند ( 34 ) . نماز خواندنشان نزد خانه جز صفير و كف زدن نيست پس بچشيد عذاب را بخاطر آن كفرى كه مىورزيديد ( 35 ) . كسانى كه كافر شدند و اموال خود را خرج مىكنند تا از راه خدا جلوگيرى به عمل آورند ، پس زود است بدهند آنها را و سپس حسرتى برايشان شود آن گاه شكست بخورند ، و كسانى كه كافر شدند بسوى جهنم محشور مىشوند ( 36 ) . تا خداوند ناپاك را از پاك جدا نموده و ناپاكها را پاره اى بر پاره اى نهاده و همه را يك جا جمع و انباشته كرده و در جهنم قرار دهد ، ايشان ، آرى هم ايشانند زيانكار ( 37 ) . بگو به كسانى كه كافر شدند اگر دست بردارند گناهانى كه تا كنون كرده‌اند آمرزيده مىشود ، و اگر از سر گيرند همانا گذشت شيوه پيشينيان ( و بسرنوشت آنان دچار مىشوند ) ( 38 ) . و با آنان كارزار كنيد تا ديگر فتنه اى نباشد ، و دين همه اش براى خدا شود ، حال اگر دست برداشتند خداوند به آنچه مىكنند بينا است ( 39 ) . و اگر اعراض كردند پس بدانيد كه خدا ياور شما است و چه مولاى و چه ياور خوبى است ( 40 ) . بيان آيات اين آيات در سياق آيات قبلى قرار دارد و با آنها متصل است ، و غير از آيه * ( « وَإِذْ قالُوا اللَّهُمَّ إِنْ كانَ هذا هُوَ الْحَقَّ . . . » ) * و آيه اى كه دنبال آن است ما بقى آنها با آيات اول سوره ارتباط و اتصال دارد ، و اما آن دو آيه ظهور ارتباط و اتصالشان به پايه ظهور ساير آيات نمىرسد ، و به زودى